6666
56, Ankara
sonbaharsonbahar
37, Yalova
ZüricherinZüric...
19, ZÜRICH
Seyfi KaracaSeyfi ...
45, Bad walds
seref_cosgunseref_...
52, Balıkesi
nesimseknesimsek
49, Ankara
bellabella
34, Kuşadas
amasyaliamasyali
38, Amasya

Favoriten

MP3
Poem
Quote
Video
Lyrics
Joke
Blog entry
Forum topic
Image
Album

Personal Details

Real Name
Suna Doğanay
Beruf
Emekli öğretmen
Bio

İnsan hayatını hep bir masala benzetmişimdir. Kiminin kapalıdır kapıları, kiminin açık. Açık kapılara ulaşmak kolaydır.
Önemli olan zoru başarmak, kapalı kapıları açıp masalın dışına çıkarmaktır onları.

Benim masalımda unutulmuş sözcükler var. Benim masalımda kapılar kapalıdır dış dünyaya. Ama şiirlerim ele verir yaşadığım haksızlıkları, sabrımı, isyanlarımı. Her düşüşte sabrımı ortaya koydum, yüreğimi de. Ömrümün büyük bir bölümünü çocuklarla yaşadım. Giresun Kız İlk öğretmen Okulu'nu bitirdikten sonra iç yüzünü tam olarak tanımadığım köylerimizden birinde öğretmen olarak göreve başladım. O gün bu gündür çocuklara olan sevgim hiç değişmemiştir. Aksine daha da artarak; sevinçleriyle sevinmiş, hüzünleriyle üzülmüş, çaresizliklerine ses olmaya çalışmış olmanın gururunu yaşıyorum. Başarılarıyla mutlu oldum. Yenilgileriyle savaştım. Gücümü aşan olaylarla susturuldum. Ancak onurumdan asla taviz vermedim.

İlkokulu ve ortaokulu Ordu'da bitirdikten sonra üç yıllık eğitimimi Giresun'da tamamladım. Orada dostluğu, kardeşliği tanıdım. Ana kucağından kopup gelen, birbirine sıkı sıkıya bağlanan; kimi anne görevi üstlenen, kimi doktor kimi abla hatta kimi zaman bir baba gibi bizleri sahiplenen candan insanlar tanıdım. O zamanlar belki kıymetini bilmiyorduk ama hayatımın en güzel dönemlerinden biriydi o yıllar.

Öğretmenliğimin ilk dört yılını zorlu şartlar altında köylerde çalışarak geçirdim. O dönemde korkuyu ve yalnızlığı unutmak için aklıma ne gelirse yazıyordum. İlçe Milli Eğitimin açtığı anı yarışmasına katıldım. Yazdıklarımla dereceye girip üç tane Halide Edip Adıvar romanına sahip oldum. Çok büyük bir zaferin kahramanıymışım gibi hissettim kendimi. Bu olaydan sonra yazmalarıma hızla devam ettim. Ancak evlenip İstanbul'a yerleştikten sonra çalışmalarım uzun süre aksadı. Yazdıklarımın hepsi "hükümsüzdür" sanılarak annemin boşalttığı çöpler arasında kayıplara karıştı. Artık yazamıyordum. Çalışma hayatım, üç çocuğumun eğitimi, evimin sorumlulukları düşlerimi geride bıraktırdı.

Bu arada çıkarılan kanunla birlikte iki yıllık önlisans bitirdim. Okumayı hiç bırakmadım. Kaynak bulamadığım zamanlarda önemli gün ve haftalarla ilgili şiirler yazıp öğrencilerime okutmanın dışında kayda değer bir çalışmam olmadı. Emekli olduktan sonra yarım kalan düşlerimden birini gerçekleştirmeye karar verdim. Kendimi dinleyip olabildiği kadar, dilimin döndüğünce yazmaya başladım. Okul ve öğrencilere yönelik bazı şiirlerim bayram ve benzeri günlerde okutuldu. Çeşitli antolojilerde, sanal dergilerde, internet sitelerinde şiirlerim yayınlandı. Kitaplığımda yüzlerce kitap varken neden Suna Doğanay yok düşüncesiyle ilk kitabım "Nehirler de Susar" böylece doğmuş oldu.

Tek dileğim; gölgelerde kalmış anıların, masallara sıkışmış yaşam öykülerinin, şiirlerin gün ışığına çıkması ve gelecek nesillere ışık olmasıdır.

User points

Points
0

Verlauf

Gästebuch
Zeige die neuesten Gästebucheinträge
Blog
Zeige aktuelle Blogeinträge
Flag user
flag this
Registrierungsdatum
11 Jahre 20 Woche
Profil Besucher
No visits by now