Vatan

CANI KİM CANANI İÇİN..

Cânı kim cânânı içün sevse cânânın sever
Cânı içün kim ki cânânın sever cânın sever

Her kimün âlemde mıkdârıncadur tab´ınde meyl
Men leb-i cânânumu Hızr Ab-ı Hayvânın sever

BEBEKLERİN ULUSU YOK

İlk kez yurdumdan uzakta yaşadım bu duyguyu
Bebeklerin ulusu yok
Başlarını tutuşları aynı
Bakarken gözlerinde aynı merak
Ağlarken aynı seslerinin tonu

Bebekler çiçeği insanlığımızın

HAN DUVARLARI

Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...

VATAN

Biz bu ülkenin Kısık sesleriyiz
Gelirken dünyaya yemin ederiz
Her seferinde kurşunu biz yeriz
Yinede vatan sağ olsun deriz

Korkma Sönmez bu şafaklar
Durma git haram bu topraklar
Miras kalmadı

Bu Sevda Ki İmandan

Ey vatan, bu kanım olsun sana helal!
Dalgalan semada sen kutlu hilal!

Bu sevda ki imandan,
Vazgeçmeyiz vatandan.

Çanakkale’mde iki yüz elli üç bin şehit vardır,
Gafil sanır, üç kurşunla vatan

ÜLKÜCÜ

Yıkılır mı doğrular,
Yanlışların önünde,
Rest çekip düzene,
Yılmaz asla ülkücü...

Taşırken sırtında,
Dünyaların yükünü,
Akla zarar sevdanın,
Sahibidir Ülkücü...

Derler asık çehresi,
Ürküt

Suriye'den bir çığlık

Gece yarısı; karanlığı yarıyor toplar, tüfekler
Çığlık çığlığa koşuşuyor kadınlar ve erkekler
Şahadet getiriyor can verirken şehitler
Açlıktan ölenler, sıraranmış cesetler
Tutacak el bekliyor, yık

Kökleri Kurusun

Has bahçeyi saran kara çalının;
Köklerini kurutmalı tamâmen.
Zehir saçan diken dolu dalının;
Liflerini arıtmalı tamâmen.

Kötülük üreten köhne locanın,
Dine zarar veren, sahte hocanın,
Fesa

E y O ğ u l !

Yüce Yaratana kulluktan gayri;
Hiçbir güce boyun eğme, ey oğul.
Korkağın, kimseye dokunmaz hayrı;
Bir millette, çok önemli soy, oğul.

İlim öğren, öğret, ışık ol çağa
Kargayı, çakalı uğr

Istanbul

Derin tarihinle övünen şehir, ben sana kırgınım be Istanbul!
Yaşarken acı var, mahşeri sızı, kim bilir ki, unutulmak ne zor şey.

Syndicate content