Kavuşmak

Zindandan Mehmet'e Mektup

Zindan iki hece Mehmed'im lafta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de geri adam boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed' im!
Kavuşmak mı? ... Belki... Daha ölmedim!

Toprak, gül, bülbül

Toprak çiçeğe aşık tohumu bekler,
Tohumu bağrında öyle iniler,
Tohum bağrını yarıp çıkmayı bekler,
Kavuşmak için aşık böyle iniler.

Toprak, tohumu su ile besler,
Su alınca tohum toprağı yarar,

Bu gönül

Bırakıp gittin gurbet ellere,
Aşkın ateşiyle yandı bu gönül,
Gözünde yaş döndü sellere,
Kurudu pınarım çatladı gönül,

Ateşinle savruldum yellere,
Ferhat gibi küle döndü gönül,
Atın beni yerden

Sevgili - Beni

Hayalin odamda gezdi dolaştı,
Diyardan diyara götürdü beni.
Hasretin gönlümü doldurup taştı,
Yangınlar içine attı bedeni.

Ne olur gülüver, acımı dindir,
Aşkın ateşi öldürdü beni.
Derdimin derm

Bitecek

Ne haber var ne ümit, belli ki giden gelmeyecek.
Ardından dökülen gözyaşlarını hiç öğrenmeyecek.
Benim de ruhum bir gün bedenden ayrılıp gidecek.
Kavuşacağız belki önce gidenle, hasret bitecek.

GERİDE KALSIN

GERİDE KALSIN
Tüm acılar,kederler;
Ve tüm kötülükler geride kalsın,
Her cana bir can?
Hem can hem yoldaş olsun
Hadi durma:!
hiçbir şey için geç değil,
Tüm canlar sevdiğine sarılsın
Seven can

Syndicate content