Hayat Sevinci

Eylülce

Efil küfül
Suya süzülüp inen hasret kuslari gibi
Anneme yagip inecek bu yagmurlar salkimlarca sagnaktan
Cagir gelsin benim diyen gün isiklarini kirec duvarlarda perde perdeye
Inceldikce ilmekleri

Nemvariden Elvanpercemi

Odalik denen müsvetteler
Birinci degil
Ikinci degil
Ücüncü belki de dürdüncüsünü elvanpercemi nemvari
Kuma üstüne kurulup oturan cokca kumalar
Rutubetlik duygusalliklarla nem orani yüksek duyumla

Asmaköprü

Beyaz siyah arasi
Bozkir bazan hüzünceden asmaköprü
Ve mor sümbüllüce aman ha aman..
Kimsenin cok özel rüyalarina kalmasin
Ipleri elinde gibi nereye ceksen gider bir hayata
Akilsiz fikirsiz ele

Devren

Son elemelerdeysen
Aynen benim basimdan gecenler gibi pervanesi dönencelerde
Orda dur desem de duramazsin zaten
Senden cikmistir amma yahut velakin
Seni sarpaya sarmistir giz ve gizem
Cevrildigin

Tüttürdünmüydü

Subesi siftahsiz bayi gibi tüttürdünmüydü cana gelen
Av pesinde günlük tutarak kizak kaydi hoppa sinek dörtlüsü
Kiz kurusu mu diyorlar nedir kupa kaltaga yegnicesi tam gedik
Pek de tevatür hiyar se

Meylim Hoyrat

Bir plak döner sarpa bayirdan yapayalniz kundakta
Yeryüzünde kendini görmeye gelen cigligin sesidir susu saza baglayan
Annem akarsular ve irmaklar damla damla cagirdigin caglayana toplanip
Daglar s

Arzolmussa Nisan

Gül dese tomurcuga ziyan
Sümbül dese bülbüle bahceye bahara
Öyle bir müsküle meram sarmissin ki bahcevan…
Bre bahcevan…
Gönül sazinda simdi su saat biraz puslu yagmur biraz tül rengi cisil nisan

Serce Mazarat

Serce postakoyan
Dalda bir iken ikiye birden
Ikincisini ücüncücüyle sonra dört…
Sira dayagindan gecirir gibi zopalayip kötekleyerek
Erdi bahar kizdi kizan oldu halen niye benim hatumum yok gibi…

Sinedeki Sayeden

Nesli nisan
Rüzgarla söylesen daglar tüm sevincini yagmur müjdelerine koydugu
Yüzyüze görüsmenin azadolmus hasretiyle semtolan muhabbet barkina
Terkettigi dünyaya yeniden döner gibi eve topraga yer

Sahil Sahrada

Doludizgin cercisiyle cirpinip gelen
Kuzgun sarpasi körpe kuzulak baharla
Kervan konuyor saat dönüyor cark oluyor insan ve zuhur
Ve böylece tütüyor toprak cemre cevlan oluyor dallar asmalar
Gide

Syndicate content