göç

Ayaz

Aradığını bulamazsın
Sendedir
Avucunun içiyledir
Bu hali sakarsın
Kendine değil
Uzaklara bakarsın

Sen gittin amma
Bizden kopamadın
Sülbü toprakla haki
Hicretin oldu vaki
İçleri titretenle

Güneşe Kulaç Atan Çocuk (2)

(Kobanili mülteci çocuk Aylan Kurdi'ye)

Gözlerinde takılı kalan bir savaş ortasında
Durduk yerde
En olmadık bir anda
Gülüşünü suya düşüren bir bebek telaşında
Ve simsiyah b

Ağıtı üstünde Sevinci Geçtik

Tüm emsalleri gibi
Geçmişten günümüze
Birinci, İkinci Dünya savaşlarıyla
Bile yaşanmıştı
Ya neyse...
Daha dün
Vietnam ve Kamboçya'dan artık
Afganistan ve Irak'tan beri
Süre süre, sürüye sürüy

Sen Gidersen

Göç olup
sen gidersen bu yerlerden
bulut çekilir penceremden
dul kalır evimde zaman
yılkı bir at kişner dereboyunda çaresiz
yağmur duasına durur yılgın sazlar vakitsiz...

Göç olup

Saadet Bahçesinde Gam Ağacı

Yüreğim alev alev, yangınlardayım şimdi
Hangi göl, hangi deniz, hasretini söndürür
Hiç mi acımıyorsun zalim dardayım şimdi
Sen olmazsan hangi aşk çığlığımı dindirir

Bohça

Cemre vaktiyle iner de hep aynı bengi suya
kanı kaynar ağacın başı duman
heybetten alır nasibi dal budak çiçek civelek...

Cemre vaktiyle düşer de hep aynı has toprağa
azap biter

Ev

Bu ev!!!
Bu ev bizim evimiz değil mi Necibe
ve neden
neden sabahtan beri bu evin içine
bir ihanettir akan sarı kara
senin bildiğin yanık anızdan daha isli kara...

Çocuklar gene

Syndicate content