doğum

İstenmeyen Şiir

“şairin şiir sancısı gibi
İçinde düş, umut ve sevinç taşıyan tek sancı doğum sancısıdır… ”

Aşka…
Sevmeye
Sevilmeye
Ve /savaşa inat/ bir tankın gölgesinde toz toprak sevişmeye…
Barışmaya
Ço

Güneşi bekliyorum

Doğmadan önce söylesene bana
Bu kaçıncı gündür kaçıncı doğuşundur senin?
Batıp çıkıyorsun, çıkıp batıyorsun
Söylesene hiç mi sıkılmıyorsun?
Her yeri görüp, ulaşıyorsun
Her yeri aydınlatıyor, ısıt

İsa'nın Doğuşu

O gece habersizce yattı
Şahane heyecanı….
Ve sabrı tükenmiş cesaretiyle bekledi
Kararsızca avuçladı bekaretini,
Gözlerini bağladı,
Kulaklarını tıkadı,
Sanki özgürleşti ruhu

Senin Doğduğun Gece

Bir nur yükseldi gönüllere,
Farklıydı bu gece.
Bir şenlik havası esiyordu,
Gönüller taşmıştı bu gece,
Kainatta bir hareket,
Kaynaşıyordu yıldızlar sessizce.
Bir fark gördü yaratılanlar,
Bu başka doğan gecede.

Gözler kamaşıyordu,
Bir nur ki, parlıyordu.
İki cihanın nuru bu inan ,
Allah’ın nuruydu yeryüzüne inen.
Ciğerparesi, habibi.

Kainat ayakta bu gece,
Tüm mahlukat kıyamda,

Kim

KİM
Denizleri uçurup semalarda bulut yapan
Yağmur, kar edip toprağa düşüren kim,

Yıldızları tek tek gök kubeye dizen
İpsiz, sapsız, kanatsız gezdiren kim

Syndicate content