kagan_iscenkagan_...
, adana
6666
56, Ankara
mahmutcantekinmahmut...
, ADIYAMAN/
hasan hüseyin bayarhasan ...
52, istanbul
fatmaafatmaa
25, Kocaeli
Mühendis- i CümleMühen...
23, istanbul
love_or_notlove_o...
19, Antalya
amasyaliamasyali
38, Amasya

Publish Your Poems, Quotes, Lyrics and more...

Publish Your Poems, Quotes, Lyrics, Videos, Jokes and more for FREE...
Create new account for free

Holkezî, Çîrokek bi zimanê zozanan

Holkezî, Çîrokek bi zimanê zozanan

Holkezî
Vegotin:
Xana Cibo
Berhevkirin:
Edo, Memo û Emed Makuyî

Holkezî
Yek hebû yek tinebû , xincê xudê mezin kes tinebû, alyê zozana Gilîdaxê ku Agrî jî jêra tê gotin , erbabik hebû ku zarayî nedibû , ew û jinayî her sal nezr dikirin ku eger zarê wana bibi , cewkî hingiva ber bidin nava gund da sebak xêra wê bigîji xelkê , piştî heft sala xudê kurkî da wana , meh hat sal hat axt derbas bû , kurê wana bû xortekî rindik, erbab nezra xwe da , hindir gund da cewkî hingiva xist, li nav gund da jinik pîr hebû , ku dereng gîşt, xwe ra hingiv hildi, axirîya hingiv ku di bin cewê da mabû , xwe ra pê kevçî nav kûzkê xwe tijî kir , nîşkava zarê erbab pê kesantîya xwe lêxist kûzkê pîrê geştand , pîrê heman ûra nifira kir , go : kurê mi, hezkirîyê xudê rîya te bikevi rîya Holkezî , zarê erbab diçi mal û divê dîya xwe, Holkezî kîyê û rîya wê kêderê da yê , giya wî, divê kê gotî te ku tu hatî mal pirsa rîya Holkezîyê dikî , zarê erbab divê pîrê hatibû ber cewê rûniştibû û pê gevçîyê xwe ra hingiv hildida , mi jî pê kesantîyê lêxist kûzkê pîrê geştand û pîrê jî nifira li mi kir , go kurê mi hezkirîya xudê rîya te bikevi alîya rîya Holkezîyê , ez jî gerek vê rîyê herim, dê û bavê Xan Ehmed diçin mala pîrê , divên pîrê te çima nifira ji zarê me kirî , her çiqas hingiv te bixasta me yê bida te , nika jî Xan Ehmed ketî nav vê xebera te , û divê welle bille ez gerek vê rîyê da herim.
Pîrê divê tişt nabi , qeza û qederi bira heri , dê û bavê Xan Ehmed pê hezar zor û belakê qebûl dikin ku Xan Ehmed vê rîyê heri , axta ku dixast Xan Ehmed rê kevi , pîrê şekî, sabûnkî û misînik didi Xan Ehmed divê van kelmela ce xwe xwayî biki te ra lazim dibi .
Xan Ehmed kar û barê xwe diki û dikevi nav rîya, axta ku Xan Ehmed rîya Holkezî ra diçû gelik bajar û gund da li nav rîya xwe da divîni, her derê da tecrubekî xwe ra hildidi , heta digîji rîk hevraz da , rîkî tarî û tirsnak û heft çîya derbas diki û dikevi nav cîkî dêm û dêmistan, civîkê xudê jî nedihat xûyanê , Xan Ehmed diçi diçi hetanê digîji kulbekî mezin ku dûkî zirav ser xênîya wê da hildikşa , hêydîka diçi kêlekê pencerê kulbê da disekini , divîni hindir malê da qîzikik rind û bedew şîvê çêdiki û dîv jî xwe ra razayi , hêdîka gazî Holkezîyê diki , Holkezî jî divê tu kîyê ?
Xan Ehmed divê ez kurê Xan im , hal qezîye jî pêra divêji, divê ku dê û bavê mi piştê heft sala xwayî zarik bûn ku ez im , xwe ra nezir dikin ku ez bibim xortik cûwan û ewana jî cewik hingiva xêr bikin û werhesil serhatîya xwe jî bi gîştî Holkezî ra divêji.
Ez jî nika hatimi te bibim mala xwe , hetanê tu bibî bûka mala me , Holkezî jî qebûl diki , divê em çi ji Dêvê bikin divê heta ew bizanibi emê birevin, Xan Ehmed divê tişt nabi , rîya ku ez hatimi gerek temam bikim , Holkezî jî hêdîka sola xwe pê diki û destê Xan Ehmedê digri û direvi , axta ku wana hevkî ji kulbê va dûr dikevin , Dêv radibi divîni Holkezî mal da nîni , dizani ku yek hatî Holkezî jî xwe ra birçûyi.
Dêv jî zûka dikevi pey wana, diçi diçi heta ku wana divîni , ewana jî xwe ra heman yekser direvîyan , axta ku kêm mabû Dêv bigîji wana , Xan Ehmed sabûna ku pîrê dabûyêda dedixi davêji her derî zî dibi û Dêv dişimiti dikevi erdê , hevkî dune ewana dûr dikevin , dîsa radibi pey wana dikevi , axta ku dikir nêzîkê wana bibi , Xan Ehmed cêva xwe da şe dedixi û davêji, dara û qirşa her derî digri, Dêv dikevi nav dara , Holkezî û Xan Ehmed jî hevkî dûr dikevin, Dêv ku gelkî zîrek bû û ew qet nediastîya , dîsa pey wana diket , wê carê hiqasî nêzîkê wana bû ku kêm mabû wana bigri , îja vê carê Xan Ehmed misîna ku pîrê dabûyê da , dexist û avêt , vêcarê pişta Holkezî û Xan Ehmed da behrik çêbû ku xêncê xudê kes nedikarî jê derbas bibi , Dêv dikir ji behrê derbas biba , nîşkava ket nava avê û xeniqî . Xan Ehmed û Holkezî destê hevdu girtin û bi xaşî ketin rîya mala bavê Xan Ehmedê da , heft çîya heft gunda derbas kirin , heta ku gîştin gundê Xan Ehmedê , Xan Ehmed vegerya got Holkezîyê : golik li nêzîkê gundê me da heyê ku baqik jî kêleka wîya da heyi, tu her ser darê da rûnê , heta ez herim gund berav bikim, bi def û zorna warin pêşwaza te .
Holkezî jî hema wusa dike ku XanEhmed jêra gotibû, axta ku Xan Ehmed xatira xwe jê dixwazi û diçi , nîşkava jinikik lêvqelişî tê ser golê da rûdini heta qûna zarê xwe bişû , axta ku jinik şuqula xwe dikir, nek qîyafa Holkezî nava avê da dihat xûyanê , jinik isa zani ku qîyafa wuya xweyê, ku ketî nava avê, ce xwe divê ez bi wê qîyafa xwe yê rind û bedew warim qûna zara bişûm, jinik ji xudê natirsi , zara xwe dêdini ser erdê û wuya pêpes diki û dixeniqîni , Holkezî axta wê hereketê divîni , divê qîza kerê tu çi diki.
Jinik teze pêdihesi ku ew qîyafa ne qîyafa wuya bîyê , belkî qîyafa Holkezîyê bûyê ku gelkî rindik û bedew keti bû nava avê .
Jinik ji Holkezî dipirsi ku tu kîyî ? vira çi dixwazî? Tu çûyê ser darê çi? Holkezî jî sade sade vedigeri her tiştî pêra divêji û divêji ku çakîne Xan Ehmed wuya li bin destê Dêvê da dexistî, jinik jî ce xwe difikiri û divê serê wuya bixapînim û dewsa Holkezîyê, bibim bûka mala erbabê.
Jinik Holkezîyê ra divê : tu çima nayî jêrê , tê li ser darê da biastî , wari jêrê , Holkezî divê baş , axta ku tê jêrê jinka lêvqelişî , wuya davêji nava golê da û ew bê îzna xwe dibi civîkik li ser golê . Jinik hidikşi ser baxê , divîni dûrva xelk tên , zû xwe amade diki . axta ku xelk bi def û zurnayê tên nîşkava jinikik keftar û lêvqelişî dibînin û ji tirsa Xan Ehmedê va newêrin tiştkî bêjin .
Xan Ehmed xwe metel dimîni , nêzîk dibi divê Holkezî çi bîyê ? jinik ku xwe xistî cilda Holkezîyê divê tu çima hiqasî may derengê , ez jî hema mi destê xwe xist ser lêva xwe û mi got bili lilili hetanê lêva mi qelişî.
Xan Ehmed ce xwe divê nebi îzna xudê bibi , paşê jî cemaet dîsa hema bi lêxistina def û zurna metel metel diçin alîyê mala Xan.
Holkezî jî ku bûbû civîk , pey cimaetê dikevi û diçi ber mala Xan Ehmedê , çend rojik derbas dibi , Xan Ehmed civîkê divîni , gelkî hej wuya diki ,meriv divê qey ew jinayîyê , her ro her ro ku ji xewê radibi diçi ce civîkê û wuya ra xeber didi . jinka lêvqelişî dizani ku civîk heman Holkezîyê û ce xwe divêji , nebi ku ew her tiştî bêji Xan Ehmed, hînga ezê çi xalîyê ser xwe da bikim .
Çendekik hema isa peyhev Xan Ehmedê ra divê te qestîka gotibû ku ez evîndarê te me , tu her roj ji xewê radibî beriya ku mi selam kî , diçî ce teyrikê disekinî . Xan Ehmed jî divê her çi ez bixwazim , ezê bikim kes jî nikari pêşîya min bigri , rojkî ku Xan Ehmed diçi nêçîrê , jinka lêvqelişî teyrik hildidi davêji nava tendûrê û xalîya rejîya teyrikê dibi gustîlik nav tendûrê , pîrê ku li nav mala Xan da dixeviti , axta ku dixwazi xalîya tendûrê temiz biki , ew gustîla dibîni , hêdîka wuya jî xwe ra hildidi dibi mala xwe da vedişêri.
Pîrê seba ku nanê tisîya xwe di her rojê da dexi , di nav mala xwe da jî ferş jî danî bû , xwe ra hêdî hêdî çê dikir , nebêj gustîla ku pîrê xwe ra birçûbû mal her roj dibû Holkezî û radibû pîrê ra ferşa çêdikir . çendekik derbas dibi , pîrê divîni îlma ferşê roj bi roj gelktir dibi , pîrê ce xwe divê bira rojkî nav malê da xwe veşêrim ka bivînim kî tê mala mi û mira ferşê çê diki.
Rojkî pîrê naçi ser îşê xwe û mala xwe da xwe vedişêri divîni ku gustîlayî bû qîzkî rindik û rabû çû ferşa çê biki, nîşkava pîrê dedikevi û qîzik wuya divîni, pîrê divê tu kîyê ? vira çi dikî ? Holkezî jî hal qezîye pêra divêji û pîrê ra got ku jinik çakîne zarê xwe qat qatî kir , paşê jî serê wuya xapand û wuya xist wê rojê ku nika ew têdayê , pîrê divê qîza min tişt nabe , qeza û qederi bira çendekik derbas bibe , yê xwe çê bibi , hesbên mala xan jî gelik bû , her sal zivistan hesbên xwe nav mala da beş dikirin , hetanê buhar bibi, her kes ku hespa xwe rind xwayî bikira , eyê xelata xwe ji XanEhmedê va bistanda .
Holkezî divê axta ku hespa par dikin tu jî yekê bigrî ezê Ehmedê xwe ra xwayî bikim , pîrê jî divê baş, wexta ku hespa didan mala , pîrê divê Xan Ehmedê hespkî jî bidi mi , yê çi bibi , Xan Ehmed divê na pîrê îdî emrê te derbas bîyê , tu nikarî hespa xwayî kî , pîrê divê ça nikarim tu bidi , meger isa nîni ku ji her 15 hespa dudu hewayî dimînin , bira yek jî ez biceribînim.
Xan Ehmed divê pîrê ez çi bêjim, nikarim bêjim na , tu jî yekê beheri, Holkezî isa rind miqatê hespê dibi , ney sêrî, hiqas kok dibi ku ji derê mala pîrê va denediket der va , buhar tê , xulamên mala Xan diçin mal bi mal digerin , hespên Xan berav dikin , kes bawir nedikir ku hespa mala pîrê sax maba , axta ku diçin mala pîrê hesp hiqasî kok bibû ku mal va denediket der va , mecbûr man dîyar xera kirin , Xan Ehmed ma şikê go bira ez herim bivînim ka ew pîrka çakîne wê hespê hanê xwayî kirîye ,Xan Ehmed vedigeri divê pîrê : rastîyayî bêji te çakîne wê hespê hanê xwayî kirîyê ? pîrê Xan Ehmed ra divêji :qîzik mi heyê mal va denakevi der va û hespê te jî ew xwayî kirî , Xan Ehmed bawir naki divê ka qîza te , pîrê rojkî Xan Ehmed gazî diki mal, axta ku Xan Ehmed tê mal qîzik divîni û evîndarê qîzkê dibi , diçi bavê xwe ra dive, ez qîza pîrê dixwazim, bavêyî jî razî dibi , heft roja û heft şeva xwe ra şadîyê dikin , jinka lêvqelişî şik dibi ku ew heman Holkezî be, kir nekir , nekarî belakî serê wê bîni , rojkî mala Xan Ehmed hemû berav bûbûn cîkî û her kesî çîrokik yan qewlikik digot , axta ku nobeta Holkezîyê dibi , ew bi navik dune xwe didi naskirin, divê ku yek diçi rîkî dûr sebak evîna xwe bivîni û gelik zehmetî jî dikşîni , axta ku dixwazi delala xwe bîni mal , nêzîkê gund da divê tu vira li ser golê da rûnê heta ez herim bi merivê xwe ra warim pêşwazîya te , paşê vedigeri mesela jinka lêvqelişî hemûka divêji .
Xan Ehmed û eyên dune teze pêdihesin ku çi hatîyi ser Holkezîyê , radibin jinka lêvqelişî hildidin, nigê wuya girê didin du deveyan ku yek tîyê û yek jî birçîyê , ce deva birçî gîya dêdidin û ce deva tî jî av , her du deve hiqasî ji hev dûr dikevin hetanê jinik urtê va dibi du qata .
sêvik sor jî wera ………

AttachmentSize
holkezi_111.pdf184.71 KB
No votes yet