mahmutcantekinmahmut...
, ADIYAMAN/
umut98umut98
12, istanbul
ÖZSAN GÜZELOĞLUÖZSAN...
50, LEFKOŞA
pamukkalepamukkale
43, denizli
nesimseknesimsek
49, Ankara
Kış GüneşiKış ...
, istanbul
persiapersia
,
Emirhan ErtaşEmirha...
, Izmir

Publish Your Poems, Quotes, Lyrics and more...

Publish Your Poems, Quotes, Lyrics, Videos, Jokes and more for FREE...
Create new account for free

uzaktaki mutluluk =) buraya az yazdım gerisi defterimde

UZAKTAKİ MUTLULUK

Yazan: Kardelen Uğurlar

GİRİŞ

Başlamadan önce kendimi tanıtayım sevgili okurum. Benim adım Kardelen. 1 Ocak 1998 doğumluyum. Arkadaşlarımı çok seviyorum ve bu kitabı onlara ithaf ediyorum:
Esra Binici, Derya Binici, Yağmur Karadaş, İlke Adalı, Hilal Nur Erden, Irmak Kenar, İlayda Öztürk, Ceren Altay, Arzu Güncü…
Sizleri seviyorum   

***

1. Bölüm

“Kalk kızım.Kardeleeeeeeennn..!”
Ah… Lanet okul! Neden bu kadar erken başlarsın ki? Hızlıca yataktan doğruldum.
“ Tamam anne, kalktım. Şimdi dışarı çıkarsan giyineceğim.”
Annem dışarı çıktı. Bende dolabımı açıp, bir kenarına öylece fırlattığım okul formalarımı giymeye başladım. Siyah çorabımı, sarı gömleğimi, kırmızı-siyah kravatımı, sarı, lacivert, yeşil, kırmızı renkli ekose okul eteğimi, üstünde de yeşil süveterimi giydim. Saçımı taradım ve ön kısmını bükerek arkadan tutturdum. Rexona-Teenis marka deodorantımı üstümde gezdirdim ama leke yapmaması için uzakta tutmaya gayret ettim. Artık hazırdım. Hızlıca kahvaltımı ettikten sonra çantamı kapıp dışarı çıktım. Nisan ayında olduğumuz için üstümde sadece bir hırka vardı. Hızlı hızlı yürüyerek okula gittim. Bira yandan da hayatımda hiç bu kadar mutlu olmadığımı düşünüyorum.
Aslında nasıl mutlu olmazdım ki? Harika bir arkadaş grubum, çok çok çok yakın bir dostum ve mükemmel bir ailem vardı. Aslında annem bira kızıp bağırırdı ve her şeye zar zor izin verirdi. Ama babam çok yumuşak birisiydi. Neredeyse her şeye izin verirdi.

Akşam eve geldiğimde annem temizlik yapıyordu. Gözleri kıpkırmızıydı, belli ki ağlamıştı. Süpürgeyi kapatıp bana yaklaştı. Kolumdan tutup:
“Gel.”dedi.”Konuşmamız lazım.”
Beni yatak odasına çekti. Ağlayarak konuştu:
“Bak kızım. Bizim babanla bazı sorunlarımız var ama senelerdir bu sorunları çözemiyoruz. Henüz tam olarak kesin değil ama biz babanla boşanmaya karar verdik.
Onu kendime çekip sarıldım. Dünya umurumda değildi sanki. Bizim mükemmel aile parçalanacaktı belki, evet. Ama bu çok hafif bir sorun gibi kalıyordu. Neden öyle hissettiğimi bende bilmiyorum.
“Üzülme.”dedim.”İyi olacağız.”
Oysa gece yatarken kitaplarda okuduğum şeylerin başıma gelmesinin ne kadar kötü bir şey olduğunu düşünüyordum.
Sabah bir kâbus görüp uyandım. “Oh! Rüyaymış.”diye düşündüm. O kadar korkunçtu ki.  Oysa asıl kâbusum yeni başlıyordu…

No votes yet